| żarłoczność psychiczna |
| F50,2* Żarłoczność psychiczna (bulimia nervosa) „byczy głód” 1. Żarłoczność psychiczna jest zespołem charakteryzującym się okresowymi napadami obżarstwa i nadmierną koncentracją na kontroli masy ciała. 2. Pacjentki z bulimią stosują skrajne metody przeciwdziałania „tuczącym” skutkom przyjętego pokarmu. Powtarzające się wymioty mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i powikłań somatycznych (tężyczka, napady padaczkowe, zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśni), a potem do znacznego spadku masy ciała. 3. Czynniki biologiczne: zaburzenia poziomu serotoniny, leptyny (hormonu sytości), hipokretyny. 4. Osobowość z pogranicza, wieloimpulsywna 5. Kryteria diagnostyczne Stałe zaabsorbowanie jedzeniem i niepowstrzymane pragnienie jedzenia, epizody żarłoczności z pochłanianiem olbrzymich ilości jedzenia w krótkich odstępach czasu. Pacjentka próbuje przeciwdziałać „tuczącym” skutkom pokarmów stosując co najmniej jedną z następujących metod: prowokowanie wymiotów nadużywanie środków przeczyszczających okresowe głodówki stosowanie leków tłumiących łaknienie, preparatów tarczycy lub środków moczopędnych zaniechanie przyjmowania insuliny w przypadku chorych ze współistniejącą cukrzycą. Obraz psychopatologiczny dotyczy chorobliwej obawy przed otyłością, pacjentka zakreśla nieprzekraczalne granice masy ciała, znacznie poniżej przedchorobowej czy optymalnej według lekarza. 6. Rokowanie Po 2-10 latach od początku leczenia 50% pacjentów nie ma objawów, u 20% - stałe występowanie objawów, u 30% - stan chroniczny (remisje i nawroty). |