Catherine J. Harmer proponuje niezwykle intrygującą koncepcję działania leków przeciwdepresyjnych [1, 2]. Koncepcja ta jest bardzo bliska wiedzy na temat oddziaływań psychoterapii poznawczej w depresji. Zdaniem tej autorki leki stosowane w leczeniu depresji nie działają w ten sposób, że bezpośrednio podwyższają nastrój, który jest obniżony w trakcie epizodu depresyjnego. Poprawa nastroju jest ostatecznym efektem długotrwałego i złożonego procesu, który zachodzi na wielu poziomach.
Pierwszy z tych poziomów to modyfikacja przez działanie leku przetwarzania informacji o charakterze emocjonalnym. Drugi poziom, to oparty na tej modyfikacji nowy sposób doświadczania emocjonalnego, doświadczania relacji i wytworzenie nowych sposobów radzenia sobie.
|